Kantin Güncesinin Son Harfleri
Edebiyat & Hikaye & Şiir | Yazar : Muharrem
“Okul koridorunun başındaki atık kağıt sepetini metecessin gözlerle karıştıran müstahdem bir dergi buldu.”Türkü” yazıyordu üzerinde derginin.Temiz fakat sayfaları kopmuş geriye sadece başlığı “Kantin Güncesinin Son Harfleri” olan bir yazı kalmıştı.Müstahdem başka tarafları karıştırmayı bırakarak,ilgili gözlerle yazıyı okumaya başladı.”
Ankara çoktan gözlerini açmış,yeni bir güne uyanmıştı.Dil veTarih-Coğrafya Fakültesindeki ıhlamurlar yeşil yapraklar arasında sarı ak salkımlarıyla titreşiyorlardı.Ihlamur salkımlarında yıkanan ince bir esin bahçenin körpe otlarıyla oynaşıyordu.Daha ortalık iyice ısınmamıştı.Sıhhiye kalabalık kaldırımlarıyla yaşamın keşmekeşine gömülmüş;öğrencisi,memuru,işportacısı dalga dalga toplanıp dağılıyordu.Her şey konuşmuştu.Güne başlamanın enerjisiyle konuşmuş.Yudum yudum sabahın sıcaklığını içiyordu.Dil-Tarihteki hava ise kalabalığın içinde insanları üşütüyor,umutsuzluk ve hüzün kokuyordu.Yaşlı bir otobüsü idare eden frenleri yanık bir ağıt tutturmuş inildiyor;Yenişehir İstasyonunda çalışan demiryolu işçilerinin yeknesak gürültüsüne karışıyordu. › Okumaya devam
